Sardar Gurjari

સોમવાર, તા. ૩ ઓક્ટોબર, ૨૦૨૨, આસો સુદ ૮, વિ.સં. ૨૦૭૮, વર્ષ -૨૨, અંક -૧૦૮

મુખ્ય સમાચાર :

કથાસાગર-વાસી ભોજન

17/08/2022 00:08 Send-Mail

બુદ્ઘની સભામાં દરેક સ્તરના લોકો આવતા. ગરીબ-અમીર, શિિક્ષત-અશિિક્ષત અને દરેક પ્રકારના. એક વખત એક ખાનદાની શેઠ તેમની સભામાં પધાર્યા અને ધર્મની ચર્ચામાં લીન થઈ ગયા. પ્રવચન સાંભળ્યા પછી તેમણે બુદ્ઘને પોતાના ઘરે ભોજન માટે આમંત્રિત કર્યા. બુદ્ઘે તેનો સ્વીકાર કર્યો એટલે તેમના શિષ્યોએ શેઠને કહ્યું કે તથાગત ફક્ત તાજું ભોજન જ ગ્રહણ કરે છે. બસ, બીજો કોઈ વિશેષ આગ્રહ નથી. શેઠે તમની વાત માની લીધી.
નિયત સમયે બુદ્ઘ અન્ય ભિક્ષુઓ સાથે શેઠજીની હવેલી પર પધાર્યા. તેમના ચરણ ધોયા અને આસન આપ્યા પછી શેઠે તેમને જણાવ્યું, ‘પ્રભુ, અમારી આ હવેલી અને જમીનદારી પેઢી દર પેઢી ચાલી આવે છે. અમારે કશું કરવું જ નથી પડતું. પૂર્વજોએ અમારા માટે બધી વ્યવસ્થા કરી લીધીછે. તેમનું કરેલું જ એટલું છે કે અમારી આગલી સાત પેઢીઓને પણ ચિંતા કરવાની જરૂર નથી.’ આ વાતચીત પછી થોડી વારમાં બધા માટે ભોજન પીરસવામાં આવ્યું. બુદ્ઘે ભોજન સામે આવતાં જ કહ્યું, ‘વત્સ, તમને કહેવામાં આવ્યું હતું કે અમે ફક્ત તાજું ભોજન જ ગ્રહણ કરીએ છીએ. અમે આ વાસી ભોજન નહીં સ્વીકારી શકીએ.’ શેઠ બોલ્યા, ‘પ્રભુ, કેટલાય કલાકના પરિશ્રમ બાદ આ ભોજન હાલમાં જ બનાવેલું છે. તમે એને વાસી કેમ કહો છો?’
બુદ્ઘે કહ્યું, ‘કારણ કે આમાં તમારા પરિશ્રમથી અર્જિત કશું જ નથી, તમારા પૂર્વજોએ કમાયેલા ધનમાંથી આ બન્યું છે. જે દિવસે તમારી કમાણીમાંથી ભોજન બનશે તે તાજું કહેવાશે. એ દિવસે હું ખુશીથી ભોજન ગ્રહણ કરીશ.’ આમ કહીને બુદ્ઘ ભોજન કર્યા વિના જ ત્યાંથી ચાલ્યા ગયા.